المناقب خلاصة آل ابى طالب السيد حسن بن السيد جعفر الحسينى نوّر اللّه تربته و رفع درجته و الشيخ الجليل النبيل زبدة الفضلاء العظام و فقيه اهل البيت عليهم السّلام زين الدنيا و الدّين على بن احمد العاملى ( شهيد ثانى ) زين اللّه الوجود بوجوده و افاض عليه من منه وجوده كلاهما عن شيخهما التقى الفاضل الورع الشيخ على بن عبد العالى الميسى تا به آخر . و شيخ بهايى نيز در اربعين خود اشاره كرده كه سيد حسن ، شيخ اجازه پدرش بوده است . از آغاز اربعين استاد استناد ما ( علامه مجلسى ) قدّس سرّه استفاده مىشود سيد حسن از شيخ شمس الدّين محمّد بن داود معروف به ، مؤذن جزينى روايت مىكرده است ليكن اين نظريه خالى از تأمل نمىباشد « 1 » . شيخ معاصر در امل الآمل گويد : بدر الدّين فاضلى جليل‌القدر و از جمله مشايخ شهيد ثانى است كتاب العمدة الجلية فى الاصول الفقهية از آثار اوست و شهيد اين رساله را در شهر كرك نزد او خوانده است و به طورى كه ابن عودى در رساله خود كه در احوال شهيد ثانى به قلم آورده تصريح كرده ، سيد حسن سال 933 هجرى درگذشته است . سيد حسن پسرخاله شيخ على بن عبد العالى كركى بوده و او از نياى ميرزا حبيب اللّه عاملى سابق الذكر است كه در مقام صدارت داشته و از شيخ على بن عبد العالى عاملى ميسى روايت مىكرده و شهيد ثانى از هر دو تن روايت داشته است . شهيد ثانى در ضمن اجازه‌اى كه براى شيخ حسين والد شيخ بهايى نوشته است به مناسبت يادآورى از او مىنويسد : و ارويها عن شيخنا الاجل الاعلم الاكمل صاحب نفس پاكيزه ، برتر از همه متأخران در نيروى علم و

--> ( 1 ) - تأملش از اين ديدگاه است كه ، مؤذن پسرعموى شهيد اوّل و از علماى اوايل قرن هشتم هجرى است و از فرزند شهيد اوّل روايت مىكرده است و سيد از اواخر قرن هشتم جوانى بوده و به طورى كه ترجمه خواهد شد در دهه اوّل قرن دهم درگذشته است - م .